پلاستیک چیست

پلاستیک چیست

نکاتی درباره پلاستیک و مواد تشکیل دهنده آن

پلاستیک چیست؟

پلاستیکها ، موادی حقیقی هستند که نخستین بار به وسیله ی انسان ساخته شده اند. ساختار مواد پلاستیک بر پایه ی عناصر شیمیایی همانند کربن، هیدروژن، اکسیژن ، نیتروژن ، کلر و گوگرداستوار است. این عناصر از هوا ، آب ، گاز ، نفت ، ذغال سنگ و حتی از گیاهان زنده به دست می آیند. این اندیشه ی خلاق بشر و آرزوی دیرینه ی او بود که بتواند این عناصر را تهیه و خالص سازی کند و سپس آنها را از طریق واکنش ها ی شیمیایی گوناگون ، با هم مخلوط و ترکیب سازد تا تقریبا رشته های متعدد و بی پایانی از ترکیب عناصر گوناگون را تولید کند و در طیف گسترده ای از درشت مولکولها یا پلیمرها (بسپارها) به کار برد که امروزه تحت عنوانپلاستیک (plastic) شناخته شده اند.
به وجود آوردن پلیمرهای مختلف از ترکیبهای متنوعی از عناصر، امکان پذیر است تا تقریبا هر خاصیت مطلوبی را در محصول نهایی پدید آورد.این پلیمرهای جدید خواص مشابهی را نسبت به مواد رایج موجود،دارند ولیکن درجه آزادی بزرگتری را در طراحی و انگیزه های مالی قویتری را به لحاظ سود آوری و قیمت ، برای فرآیندهای ساخت و تولید به ارمغان می آورند.پلاستیکهایی وجود دارند که خواص آنها نسبت به مواد موجود ، به طور قابل توجهی بهبود یافته است، در حالی که پلیمرهای دیگر را می توان تنها به عنوان مواد بی نظیر و منحصر به فردی با خواص استثنایی توصیف کرد که قبلا برای دنیای صنعت کاملا ناشناخته بودند.
پلاستیکهایی وجود دارند که در۲۰۰ F ذوب می شوند در حالی که مواد پلاستیکی دیگری نیز ساخته شده اند که دمای ۱۰۰۰ F را می توانند به خوبی تحمل کنند . محافظها یا سپرهای حرارتی که از فضانوردان به هنگام سفر به فضا ، حفاظت می کنند، مواد پلاستیکی ای هستند که بر پایه ی تکنولوژی مرسوم، متداول و شناخته شده تحت عنوان پلاستیکهای سایشی (Ablative plastics)ساخته شده اند.پلیمرهایی طراحی و تهیه شده اند که از آنها برای ساخت حفاظهایی که می توانند یک گلوله را متوقف کنند استفاده می شود. فیلمهای پلاستیکی انعطاف پذیری ساخته شده اند که می توانند در حفاظت و نگهداری غلات و سایر مواد غذایی و نیز اجناس و محصولات خواربارفروشی به دفعات مورد استفاده قرار گیرند. همچنین پلاستیکهای صلب و سختی ساخته شده اند که استحکام مکانیکی و سختی آنها به اندازه ای است که می توانند ،تیر عمارتها را در یک ساختمان نگهداری و پشتیبانی کنند.
پلاستیکها، از جمله بهترین مواد عایق الکتریکی می باشند که تا کنون برای نوع بشر، شناخته شده اند.در هر صورت ، ما نوع دیگری از مواد پلاستیکی خاصی را می توانیم بیابیم که قادر به هدایت الکتریسیته می باشند.مواد مرکب یا مواد کامپوزیتی پلاستیکی(Plastic Composite Materials) به عنوان چوبهای گلف مورد استفاده قرار گرفته اند در حالی که سایر پلیمرهای انعطاف پذیر به عنوان مواد روکش مبلها یا پارچه روبلی در صنعت مبلمان به کار رفته اند. پلیمرهای شفاف و ضد ضربه ای نیز ساخته شده اند که از آنها به عنوان برف پاک کن و محافظ در برابر باد یا همان شیشه جلو و مقابل روی راننده یا خلبان در هواپیماها، خودروها و دربها یا پرده های ضد بارش دوش در حمامها استفاده شده است.همچنین مواد بسته بندی شفافی نیز تهیه شده اند که برای دفعات محافظت مخصوص مشتریان از آنها استفاده می شود.
تعداد دفعات تغییر دادن، پس و پیش کردن تبدیل یا جایگشت ممکن در ترکیب کردن عناصر شیمیایی برای ایجاد و تولید پلاستیکها با خواص متفاوت، تقریبا بی پایان است.وجود چنین تنوعی،موجب شده است تا پلاستیکها برای دامنه گسترده ای از کاربردهای نهایی و محصولات گوناگون ، بسیار کاربردی و قابل استفاده باشند. این تنوع در ساختار شیمیایی پلیمرها ، باعث شده است که نتوان، به آنها فقط به صورت خانواده ی واحدی از مواد که بتوانند دامنه ی نامحدودی از خواص، ویژگیها و فرآیندهای تبدیل را تحت پوشش خود قرار دهند، تکیه نمود، به عبارت دیگر فقط یک گروه مشخص از درشت مولکولها نیستند که در ساخت پلاستیکها، به کار می روند بلکه با توجه به کاربرد ویژه و نهایی ای که از ماده پلاستیکی انتظار می رود، ممکن است لازم باشد تا از انواع گروههای مختلف پلیمرها استفاده شود تا بتوان به خاصیت مطلوب در یک قطعه پلاستیکی رسید. یعنی همه انواع مختلف پلاستیک ها را نمی توان در یک گروه واحد قرار داد.

سرآغاز و خاستگاه تاریخی پلیمرهای صنعتی

مواد پلاستیکی، نقش مهمی را در توسعه تمدن جدید امروزی ایفا نموده اند. این نوع از پلیمرها دامنه ی گسترده ای از خواص و خودکارسازی یا اتوماسیون فرآیند را در پی داشته اند و این در حالی است که مزایای مالی متعددی را به لحاظ قیمت و هزینه ، با خود به همراه آوردند. درک این موضوع بسیار شگفت آور خواهد بود ، اگر بدانید که اندکی پیش از یک قرن پیش ، هیچ یک از انواع پلاستیکهایی که امروزه در سرتاسر دنیا به چشم می خوردند ، وجود نداشتند. تاریخچه و سرآغاز صنعت پلاستیک به قبل از سال ۱۸۶۸ بر می گردد، زمانی که جانوزلی هیآت (Joh Wesley Hyatt) ، پیروکسیلین(Proxylin) حاصل از کتان و نیتریک اسید را با کافور(camphor)، مخلوط ساخت تا ماده ای کاملا متفاوت و محصولی تازه به نام سلولوئید را پدید آورد.

در حقیقت ، بسط و توسعه سلولوئید در پاسخ به رقابت ایجاد شده میان شرکتهای مختلف برای ساخت و تولید توپهای بیلیارد از آن استفاده می شد. با توجه به نیاز ایجاد شده برای یک ماده ی تازه و یک روش تولید برای چنین کاربردی ، سلولوئید توسعه یافت و بدین ترتیب صنعت پلاستیک زاده شد !
سلولوئید سریعا روانه ی بازارهای دیگر شد و کاربردهای تازه ای پیدا کرد که عبارت بودند از‌ : یقه های پیراهن مردانه یرآستینها و جلوی پیرانهای مردانه، عروسکهاشانه ها ، دگمه ها و پرده های پنجره ای که در خودروها ی اولیه به کار می رفتند.
ولیکن ، مهمترین کاربرد سلولوئید ، نخستین فیلم عکاسی بود که توسط Eastmen برای تولید فیلم تصاویر متحرک در سال ۱۸۸۲ مورد استفاده قرار گرفت. امروزه ، این ماده ، هنوز هم در صنعت تصاویر متحرک تحت نام شیمیایی سلولز نیترات به کار می رود.
صنعت پلاستیک با دومین جهش اصلی خود، چهل و یک سال بعد روبرو شد ، یعنی زمانی که دکتر لئوهندریک بالکلند نخستین فنل فرمالدئید (PF) ،مرسوم به “فنولیک” (phenolic) را در سال ۱۹۰۹ ، به دنیا معرفی کرد. این ماده ، نخستین ماده پلاستیکی بود که موفق به اخذ پذیرش از جامعه جهانی گردید و مقبول واقع شد. آن چیزی مهمتر بود ، آن بود که وی فنونی را برای کنترل و اصلاح واکنش PF بسط و توسعه داد. این تکنولوژی ، امکان تولید کالاهای مفید همانند پایه های ساعت با نمای مرمری شده یا دستگیره های اطو برقی را تحت حرارت و فشار از PF پدید آورد. فرآیند مایع کردن یا ذوب ماده تحت تأثیر حرارت و فشار به منظور تشکیل شکلهای گوناگون ، دقیقا همان فرآیندی است که تا به امروز ، هنوز هم در صنعت ، برای تولید مواد پلاستیکی ترموست (گرما سخت) که به آنها Duromer نیز گفته می شود ، مورد استفاده قرار می گیرند.
سومین جهش اصلی و تحول بزرگ در صنعت پلاستیک و توسعه پلاستیکها، با ورود سلولز استات (CA) (Cellulose Acetate) در دهه ی ۱۹۲۰ اتفاق افتاد. این پلیمر به لحاظ ساختاری به سلولز نیترات شبیه بود ولیکن فرآیند نمودن و استفاده از آن با ایمنی بیشتری انجام می شد. اوره- فرمالدئید را می توان همانند فنولیک ، فرآیند نمود ولیکن به صورت قطعات رنگی سبک که نسبت به رنگهای سیاه و قهوه ای فنولیک ، بسیار جذاب تر است.
پلی وینیل کلراید(PVC) برای کاربردهایی همانند کفپوش ، صنعت مبلمان و روکش مبل ، سیم و کابل ، عایق نمودن سیم و پوشش دادن آن ، تولید لوله و لوله سازی (Tubing) ، لوله های خرطومی و شیلنگ اتصالات (Fittings) به دومین پلاستیک با بالاترین سطح فروش تبدیل شد.
پلی آمید یا نایلون (نام تجاری که شرکت دوپونت به این نوع پلیمر داد) ، نخستین بار ، به عنوان یک ماده ی لیفی یا فیبری بسط و توسعه داده شد . نایلون (Nylon) نمایانگر یکی از مهمترین تحولات جدید در توسعه ی صنعت پلاستیک می باشد. کار توسعه ی تحقیقاتی آن توسط W.T. Carothers در اواخر دهه ۱۹۲۰ انجام شد که نهایتا، معرفی و ورود تکنولوژی ساخت نایلون را امکان پذیر نمود.
سرعت توسعه ی پلاستیکها در دو دهه ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ به طور قابل ملاحظه ای بیشتر شد. در هر دهه، پلاستیکهای تازه تر ، مهیج تر ، متنوع تر و چندکاره تری (پلاستیکهای چند منظوره) پدید آمد. در دهه ۱۹۳۰ ، رزینهای اکریلیک برای تابلوها (Signs) و کالاهای شفاف معرفی شدند .ورود پلی استارین به جرگه پلاستیکها، این پلیمر را به سومین بزرگترین پلاستیک به لحاظ فروش ارتقا داد که از آن در لوازم خانگی ، اسباب بازیها و صنعت بسته بندی استفاده شد.
رزینهای ملامین نیز برای استفاده در ظروف غذاخوری ، رنگها و کاغذهای مقاوم در برابر رطوبت به بازار معرفی گردید.بعدها ، ملامین به یک جزء اساسی و پراهمیت در توسعه طبقات تزئینی فراپیشخوانهای آشپزخانه ، رومیزیها و پوششها در آمد.
در خلال سالهای جنگ جهانی دوم مربوط به دهه ۱۹۴۰ ، تقاضا برای پلاستیکها رو به فزونی گذاشت به طوری که تحقیقات زیادی بر روی ساخت پلاستیکهای جدید انجام شد که نتیجه ی آن به صنعت دفاعی و صنایع نظامی کمک شایانی نمود. امروزه ، پلی اتیلن و فلوئوروپلیمرها که از جمله مهمترین نوع پلاستیکها به شمار می آیند، در زمان جنگ توسعه یافتند. انگیزه ی اصلی علت رشد و توسعه این مواد پلیمری، نیازی بود که برای یک ماده ی عایق عالی در زمان جنگ برای کاربردهایی نظیر کابلهای رادار پدید آمد. در دهه بعد، رزینهای پلی استر گرماسخت نیز وارد بازار شدند.تغییرات ریشه ای و بنیادی در صنعت ساخت قایق نیز در زمان جنگ پدید آمد و سبب گسترش این صنعت شد که کاربرد کاملا نظامی داشت.امروزه ، اکریلونیتریل – بوتا دی ان – استارین (ABS) به عنوان ماده ی پلاستیکی برای کاربردهایی همانند وسایل خانگی ، پوششهای پلاستیکی درون یخچال ، کلاهخودهای ایمنی ، لوله سازی چمدان به کار رفته اند.
کار تحقیقاتی اولیه بر روی ABS ، برنامه ی ضربتی و ناگهانی ای بود که برای توسعه لاستیک مصنوعی و سنتتیک در حین جنگ انجام شد.
تا شروع دهه ۱۹۵۰ ، پلاستیکها به عنوان مواد صنعتی پایه ، همچنان مسیر خودشان را در جهت پذیرفته شدن توسط طراحان و مهندسین پیموده و خیلی خوب، مورد توجه و قبول آنها قرار گرفتند.در این دهه ، همچنین پلی پروپیل معرفی و وارد بازار شد، که موجب اعطای جایزه نوبل به “کارل زینگلر” (Karl Ziegler) از کشور آلمان و جولیو ناتا (Giulio Natta) از ایتالیا گردید.این دو نفر به علت کار تحقیقاتی خاص خود بر روی ” نظم دادن و مرتب سازی و آرایش مولکولی پلاستیکها” برنده ی جایزه نوبل شدند. در ادامه ، توسعه دو پلیمر استال و پلی کربنات ، بیش از پیش این دهه را مشخص تر و نمایان نمود. این دو پلیمر در کنار نایلون ، هسته ى مرکزی زیرگروهی از خانواده ی پلاستیکها را مرسوم به ترموپلاستیکها یا گرمانرمهای مهندسی را تشکیل دادند. مقاومت در برابر ضربه یا استحکام ضربه ای برجسته و فوق العاده عالی آنها در کنار پایداری حرارتی و ابعادی خوبشان موجب شد تا رزینهای پلاستیکی مهندسی قادر به رقابت مستقیم با مواد فلزی باشند.
دهه های ۱۹۶۰ و۱۹۷۰ نیز سهم خاص خود را در توسعه ی محصولات پلیمری جدید داشتند. مهمترین پلیمرهای این دو دهه، پلی استرهای گرمانرم یا ترموپلاستیک بودند که در قطعات بیرونی خودرو، در قطعات زیر کاپوت و نیز اجزای الکتریکی و الکترونیکی مورد استفاده قرار گرفتند.
درون بطری های پلی استر با فیلمی از رزینهای با درصد نیتریل بالا که مقاومت بسیار عالی در برابر نفوذ گاز داشتند پوشش داده شدند که در بسته بندی بطریهای نوشابه جدید مورد استفاده قرار گرفتند. در طی این دوره زمانی ، زیر گروه دیگری از خانواده پلاستیکها موسوم به پلاستیکهای با کارایی بالا کاربردهای جدیدی پیدا کردند و روانه بازار شدند ، این گروه شامل پلیمرهایی همچون پلی ایمید، پلی آمید – ایمید ، پلی استر آروماتیک ، پلی فنیلن سولفاید و پلی اترسولفون می باشد. این مواد به لحاظ تاریی به انتظارات فنی که در طی تولیدشان مد نظر بود ، جواب مثبت دادند، مثلا در برطرف کردن نیازهای حرارتی در کاربردهای هوا فضا و صنایع تولید هواپیما و نیز پاسخگویی به تقاضاهای تکنیکی و کاربردهای ویژه ای که انتظار می رفت این مواد در آنجا مورد استفاده قرار گیرند، کاملا موفق عمل کردند و به واقع ، دورنمای استفاده از پلاستیکها را در آینده بیش از پیش تثبیت و تقویت نمودند.

ویژگی پلاستیک ها

ویژگی­های منحصر بفرد پلیمرها ، آنها را در رده پرمصرف ترین مواد در جهان قرار داده است. این ویژگی­ها عبارتند از :
۱- سبکی آنها نسبت به موادی چون فلزات که مصرف پلاستیک­ها را در شرایط و مکان­های مختلف امکانپذیر نموده است.
۲- عایق بودن پلاستیک­ها در برابر الکتریسته که موجب استفاده فراوان از این پلیمر در صنایع الکتریکی و الکترونیکی مانند روکش انواع سیم­ها، کابل­ها، وسایل و ابزار الکتریکی، ساخت انواع مختلف کلید، سرپیچ ، پریز و … شده است.
۳- به علت شفافیت برخی از پلاستیک­ها، می توان آنها را حتی جایگزین شیشه نمود.
۴- قابلیت رنگ پذیری، که به خاطر آن می توان از پلاستیکها درتولید قطعات استفاده کرد که نیاز به رنگ­آمیزی نداشته باشد.
۵- به علت مقاومت بالای برخی از این نوع پلیمرها ، قابلیت استفاده از آنها در شرایط مختلف جوی وجود دارد.
۶- مقاومت بالا در برابر خوردگی مواد شیمیایی، ویژگی دیگری است که کاربرد آنها را در صنایع شیمیایی، غذایی و بهداشتی میسر نموده است.
۷- پلاستیک­ها در ساخت وسایل پزشکی و جراحی، دندانپزشکی، صنایع داروسازی و … می­توانند استفاده شوند چرا که میکروبها، باکتری­ها، انگلها، قارچها و جلبک­ها، توانایی رشد روی پلاستیک­ها را ندارند.
۸- عایق بودن در برابر حرارت کاربرد این نوع پلیمر را افزایش داده، چرا که از آن در ساخت اشیایی که در مجاورت حرارت قرارگرفته، اما خود نباید گرم شوند مانند فرمان اتومبیل، دسته ظروف، میز، صندلی و … می­توان استفاده کرد.
۹- و سرانجام ارزانی، سرعت بالای ساخت و قیمت پایین مواد اولیه است که باعث استفاده گسترده از پلاستیک­ها می­شود.

پلاستیکهای سلولزی

سلولز فراوانترین جزء تشکیل دهنده سبزیجات یا گیاهان است. میزان سلولز از یک گیاه به گیاه دیگر متفاوت است. میزان آن در کتان بیشتر از ۹۰ % و در چوب معمولی ۵۰ % است. متداول ترین منابع سلولز برای کارهای شیمیایی و تغییر شکل دادن ، کرک پنبه و مغز چوب اند.
از تعداد بسیار زیاد مشتقات سلولز که تهیه شده اند فقط استرها و اترها معمولا مهم ترند.
استرهای سلولز ، کاربرد گسترده ای همچون پلاستیکهای قالب پذیری ، فیبرهای مصنوعی ، فیلمها ، ورقه ها و همچنین پوششها و لایه ها پیدا کرده اند. از جمله مهم ترین استرهای سلولز ، نیترات سلولز ، استات سلولز ، سلولز استات – بوتیرات و پروپیونات سلولزند.

سلولز استر

بیش از هزار سال پیش ، نخستین تلاش موفقیت آمیز بشر در اصلاح یک پلیمر طبیعی به منظور بهبود فرآیندهای آن منجر به شناسایی و ساخت سلولز استر گردید. سلولوئید و پیروکسیلین دو شکل از این رزین بودند که تاکنون ، در بساری از قطعات قالبگیری شده و کالاهای پوشش داده شده به کار رفتهاند.سلولز استر همچنین به Gun cotton ، مشهور است. امروزه ، از آن به ندرت در کاربردهای پلاستیکی استفاده می شود که این امر به علت اشتعال پذیری بالای آن می باشد. تقریبا ، در بسیاری از کاربردهای ترموپلاستیکی ، این ماده به طور کامل با مواد دیگری از خانواده ترکیبات ترموپلاستیکی سلولز ، همچون سلولز استات ، سلولز بوتیرات و سلولز پروپیونات جایگزین شده است.

مزایای سلولز استر :

· خواص الکتریکی خوب
· استحکام ضربه ای خوب
· فرآیندپذیری خوب
· پرداخت سطحی عالی
· پایه غیر پتروشیمیایی ( غیر نفتی )
· قیمت متوسط رزین

معایب و محدودیتهای سلولز استر:

· مقاومت شیمیایی ضعیف در برابر حلالها، مواد قلیایی و قارچ
· نفوذپذیری و جذب رطوبت بالا
· قابلیت هوازدگی پذیری ضعیف در درازمدت( مقاومت پایین در برابر شرایط نامساعد محیطی درطولانی مدت )
· اشتعال پذیری ضعیف

کاربردهای نوعی سلولز استر :

· قطعات تلفن ، فریمهای عینک ، قابهای نوار صوتی ، دستگیره های ابزار
· طرحها یا ماکتهای ساختاری خودرو
· غشاها و فیلترها
· بایندر یا چسباننده سایر اجزا در پوششهای تزیینی و محافظتی برای چوب ، فلز ، لباس ، کاغذ ، پلاستیک و چرم
· پروفیلهای اکسترون.

فنل فرمالدئید ( فنولیک )

فنولیکها در سال ۱۹۷۰ کشف شدند ، یکی از قدیمیترین انواع ” آمیزه های گرماسخت” می باشند که امروزه ، به عنوان زیر بنای صنعت پلاستیک ، مورد توجه فراوان قرار گرفته اند.
فنولیکها برای ساخت قطعات قالبگیری شده دقیق با نوسانات ابعادی پایین مورد استفاده قرار می گیرند که قرار است در محیط های مخرب کار کنند.

مزایای فنولیکها :

· پایداری ابعادی : فنولیکها پایداری ابعادی خود را برای دوره زمانی نامحدودی تحت شرایط اتمسفری نرمال حفظ می کنند.
· مقاومت خزشی : فنولیکها ، درجه ی بالایی از مقاومت را در برابر تغییر شکل در زیر بار ، به ویژه در دماهای بالاتر از خود نشان میدهند.
· درجه سختی : ماهیت شبکه سه بعدی متشکل از اتصالات عرضی فنولیکها ، آنها را به یکی از سختترین پلاستیکهای قابل دسترس تبذیل نموده است.
· خواص عایق الکتریکی عالی
· مقاومت عالی در مقابل حلال و سیالات خودرو
· قیمت نسبتا پایین

معایب و محدودیت های فنولیک :

· مقاومت شیمیایی ضعیف در برابر معرفهای قلیایی
· مقاومت ضعیف در برابر بازها و اکسید کننده ها
· در حین پخت ، مواد فرار آزاد می شوند و محدود به رنگهای تیره به علت رنگ پریدگی حاصل از اکسیداسیون

کاربردهای نوعی فنولیک ها :

· کاربردهای صنعتی : تخته های چندلایی و تخته های ساخته شده از خرده چوب و خاک اره ، لنت ترمز و کلاچ ، فایبرگلاس ، سلولز ، عایق سازی با فوم ، چرخهای آسیاب و ساینده های پوشش داده شده ، چسبها و سریشها پوششها و لعابها یا جلاها.
· کاربردهای الکتریکی : وسایل سیم کشی ، کلیدهای قدرت ، قطع کننده ی جریان مدار ، نگهدارنده های زغال موتور
· لوازم خانگی : دگمه ها ، دستگیره ها و اجزای گرم شونده برای نان برشته کنها یا توسترها ، جوجه کباب کنها و اتو بخارها ، بدنه های تایمر
· کاربردهای خودرویی : پیستئنهای کالیبری ترمز دیسکی ، قطعات برقی کمک ترمز ، بدنه های پمپ آب ، زیر سیگاری ها
· کاربردهای با اهداف ویژه : ساخت بدنه های پمپ ، تبخیرکننده ها ، اطو بخارها

پلی وینیل کلراید

پلی وینیل کلراید در اوایل دهه ۱۹۳۰ معرفی شد که به واسطه قیمت رقابتی آن، خواص فیزیکی ، مکانیکی و شیمیایی آن ، توانایی فرآیندپذیری گسترده و قابل بازیافت بودن ، به یک ماده بسیار متداول در تولید مصالح ساختمانی و صنعت ساختمان مبدل شد.
دو گروه اصلی از رزینهای پلی وینیل کلراید در دسترس می باشند: ۱-رزینهای سوسپانسیونی هموپلیمری ۲-رزینهای پراکشی رزینهای سوسپانسیونی بیش از ۹۰ % کل بازار پلی وینیل کلراید را به خود اختصاص می دهند.
مزایای وینیل کلراید
· به کمک تمام روشهای ویژه ی بسپارهای گرمانرم ، آنها را می توان فرآیند نمود.
· دامنه ی گسترده ای از انعطاف پذیری ، دارند که این خاصیت به موجب افزودن مقادیر متغیری از نرم کننده امکان پذیر می شود.
· نسبتا ارزان هستند.
· غیرقابل اشتغال می باشند.
· مقاومت خوبی در برابر هوازدگی و شرایط نامساعد آب و هوایی از خود نشان می دهند.
· پایداری ابعادی مطلوبی دارند.
· مقاومت عالی در برابر آب و محلولهای آبی از خود نشان می دهند.

معایب و محدودیت های پلی وینیل کلراید

· به وسیله حلالهای قوی همانند هیدروکربنهای آروماتیک ، کتن ، استرها و حلالهای کلردار شده ، شدیدا تحت حمله قرار می گیرد.
· توانایی تحمل گرمایی محدودی دارد.
· در اثر تخریب حرارتی پلیمر ، هیدروکلریک اسید تولید می شود.
· به وسیله ترکیبات گوگردی ، لکه دار و رنگی می شود.
· دانسیته بالاتری نسبت به بسیاری از پلاستیکهای دیگر دارد.

کاربردهای نوعی پلی وینیل کلراید

· کاربرد در صنعت ساختمان : لوله ، لوله های سیم پوش باریک ، اتصالات ، دیوارپوش،دربها ، پنجره ها .
· سازه های ساختمانی تجاری و اقامتی : ورقه وینیلی انعطاف پذیر و پوشش دهی کف با کاشی ، عایق کردن و پوشش دهی سیم ، نوار الکتریکی ، جعبه ها و پوششهای بیرونی که به طور سخت و صلب قالب گیری شده اند. پوششهای دیوار ، پرده های حمام ، پرده کرکره یا سایه روشنهای پنجره ، روکش دیوار ، قاب عکسها ، جدول و حاشیه چمن .
· کالاهای تفریحی و ورزشی : اسباب بازیها و کفشهای ورزشی.
· کالاهای مصرفی : لوازم خانگی ، چمدان ، کیف دستی ، کفش ، رومیزی ، نوار چسب ، جلد کتاب و دفتر و کارتهای اعتباری.
کاربردهای ویژه در صنایع بسته بندی و صنایع پزشکی : بطریهای مات و شفاف ، بسته بندی انعطاف پذیر و سخت، فیلمهای شفاف مخصوص پیچیدن موادغذایی، دستکش های طبی ، کیسه های ذخیره و نگهداری خون .

نایلون(پلی آمید)

نایلون به لحاظ تجاری در دهه ۱۹۳۰ از طریق شرکت دوپونت ، در نتیجه کار تحقیقاتی برجسته ای که W.H.Carothers انجام داد، روانه بازار شد. پلی آمیدها ، عموما به عنوان مترادف نایلون (نام تجاری شرکت دوپونت برای پلی آمیدها) مورد توجه قرار گرفته اند. این دسته از ماکرومولکولها ، غالبا پلیمرهای سنتیک خاصی می باشند که شامل یک گروه آمیدی تکرار شونده در طول زنجیر پلیمری می باشند.

مزایای نایلون

· مقاومت در برابر ضربه عالی.
· مقاومت سایشی عالی.
· ضریب اصطکاک پایین.
· خواص استحکام کششی بالا،مقاومت خزشی در حد مطلوب و حفظ خواص مکانیکی و الکتریکی در گستره وسیعی از دما.
· مقاومت در برابر روغنها ، گریسها ، حلالها و بازها.
· از طریق همه روشهای ویژه ترموپلاستیکها ، می توان این دسته از پلیمرها را فرآیند نمود.

معایب و محدودیتهای نایلون

· بر اساس نوع پلیمر ، جذب رطوبت بالا موجب تغییرات ابعادی قطعه قالبگیری شده میشود.
· به پایدارسازی توسط نور فرابنفش نیاز دارد.
· خواص الکتریکی و مکانیکی تا حد زیادی به وسیله نوع پلیمر ، مقدار رطوبت و ترکیب شیمیایی تحت تاثیر قرار می گیرد.

کاربردهای نوعی نایلون

· حمل و نقل : این بخش به تنهایی بزرگترین بازار نایلونها را نشان می دهد: رابطها یا اتصال کننده های الکتریکی ، پوششهای سیم و چرخ دنده های سبک ، برای برف پاک کنهای شیشه جلوی اتومبیل،سرپوشهای رادیاتور ، حسگرها و تزریق کننده های سوخت ، ابزار آلات آیینه ،ترکیبی از شیشه و مواد معدنی در قطعات بیرونی .
· لوازم خانگی : نایلونها ، نه فقط برای اجزای تشکیل دهنده کالاهای الکتریکی ، بلکه برای قطعات مکانیکی، ابزار آلات و کاربردهای دیگر در ابزارهای برقی ، ماشینهای لباسشویی و لوازم خانگی کوچک گوناگون ، نیز از آنها استفاده میشود.
· تجهیزات مربوط به فرآیند نمودن موادغذایی و منسوجات : شامل پمپ ها ، شیرها، وسایل اندازه گیری، وسایل کشاورزی و چاپ، ماشینهای اداری و فروش.
· فیلمهای نایلونی : از این فیلمها در حد گسترده ای برای بسته بندی انواع گوشتها و پنیرها و نیز در کیسه های نچسب ویژه پخت و سرخ کردن مواد غذایی و همچنین کیسه های کوچک با کاربردهای مشابه در صنایع غذایی.
· پوشش سیم و کابل : از نایلونها، غالبا به عنوان یک لایه محافظ بر روی لایه عایق اولیه استفاده می شود.
· استفاده از نایلون در مصالح لوله سازی و لوله کشی و لوله گذاری : از آنها برای انتقال سیالات ویژه ترمز ،سیالات ویژه یخچالها یا به عنوان آستر داخلی برای کابلهای انعطاف پذیر استفاده می شود.
تک رشته های نایلون ۱۲/۶ :این تک رشته ها کاربردهای گسترده ای را در تارهای پلاستیکی مسواک یا قلم مو ، طنابها و ریسمانهای ماهی گیری، طنابهای ضخیم و نخهای خیاطی پیدا کرده اند.

پلی استارین

پلی استارین، قریب به یک قرن است که به خوبی شناخته شده استولیکن ماهیت مولکولی آن تا حدود ۱۹۲۰ ،مشخص نشده بود، تا اینکه در همین سال اشتاودینگر ، ساختار مولکولی این ماده را توصیف کرد.در اواخر دهه ۱۹۳۰، به طور تجاری تولید شد. پلی استارین، یکی از متداول ترین رزینهای ترموپلاستیک آمورف تجاری و اقتصادی است که محدوده ی وسیعی از خواص متعادل فیزیکی – مکانیکی را داراست و قیمت جذابی هم دارد که نظر فروشندگان و سرمایه گذاران را برای تولید،به خود جلب می کند. پلی استارین به چهار نوع تقسیم می شود:
۱٫پلی استارین نیمه بلوری با کاربرد عمومی و چند منظوره.
۲٫پلی استارین اصلاح شده با لاستیک.
۳٫پلی استارین با مقاومت ضربه ای بالا.
۴٫پلی استارین قابل انبساط.

مزایای پلی استارین

· شفافیت نوری
· جلا و برق بالا
· انواع تایید شده توسط اداره غذا و داروی آمریکا در دسترس می باشند.
· از طریق تمام روشهای فرآیند نمودن ویژه ی بسپارهای گرمانرم ، می توان آنها را فرآیند نمود و شکل داد.
· قیمت پایینی دارد.
· پایداری ابعادی خوب.
· صلیب و عدم انعطاف پذیری خوب.

معایب و محدودیتهای پلی استارین

· مقاومت ضعیفی در برابر حلال و از طریق بیشتر مواد شیمیایی تحت حمله قرار می گیرند.
· در معرض ایجاد ترکها و شکافهای ناشی از تنش و محیط عمل قرار دارند.
· پایداری حرارتی ضعیف.

کاربردهای نوعی پلی استارین

· ظروف مصرفی تنها ، همانند بشقابها،لیوانها و فنجانها.
کالاهای ویژه بسته بندی همانند جعبه های کاست و قابهای نازک و ظریف
· کالاهای مقاوم مصرفی همانند ظروف خانگی و قوطیها یا مخازن نگهدارنده ی ویژه مواد آرایشی.
· بسته بندیهای ویژه مواد دارویی و پزشکی که به روش بادی قالب گیری شده اند.
· ورقه های پلاستیکی در تقش پرده مقابل دوش حمام ، با سطح قابل چاپ براحتی رنگ می شود.
· کالاهای بسته بندی فوم شده ویژه ی مواد غذایی همانند سینی ها ، مخازن قابل تعویض ، عایق بندی ساختمان و مواد به کار رفته در مصالح ساختمانی و صنعت ساختمان.
· کالاهایی که در تماس مستقیم با مواد غذایی هستند و از پلی استارین جهت داده شده ساخته شده اند، همانند قوطیهای نگهدارنده کلوچه و سبدها یا سینیهای شکلات.

پلی اتیلن
مزایای پلی اتیلن

· قیمت رزین پایین.
· مقاومت ضربه ای خوب .
· خواص خوب در دماهای پایین.
· مقاومت بالا در برابر رطوبت و اکسیژن.
· انواع ویژه موادغذایی در دسترس می باشند.
· از طریق همه روش های ویژه فرآیند نمودن مواد ترموپلاستیک ، به آسانی فرآیند می شوند.
· مقاومت پایین در برابر تابش اشعه فرابنفش و تغییرات جوی و آب و هوایی.
· در معرض ایجاد ترکهای ناشی از تنش قرار دارد.
· به سختی پیوند برقرار می کند.
· قابل اشتغال است.

کاربردهای نوعی پلی اتیلن

· بسته بندی : فیلمهای بسته بندی ، محصولات بسته بندی صلب و سخت و نیمه سخت.
· حمل و نقل : باک بنزینهای خودرو.
· کاربردهای طبی : محصولات بهداشتی، سینیهای با کاربرد پزشکی و مخازن نگهداری دارو.
· کالاهای مصرفی : اسباب بازیها ، بطریهای که به طریقه بادی قالب گیری می شوند، دربهای بطری ، کالاهای خانگی ، ظروف آشپزخانه.
· لوازم خانگی : مخازن قابل حمل ، اسباب و اثاثیه گردش صحرایی در هوای آزاد و آبیاری.
· صنعتی : لوله ها ، اتصالات، سطلها ، مخازن ، تجهیزات فرآیندی و کالاها و قطعات سخت افزاری ویژه صنعت ساختمان.
· کالاهای الکتریکی : عایق بندی سیم و کابل.

پلی پروپیلن

پلی پروپیلن در اواخر دهه ۱۹۵۰ به بازار معرفی و عرضه شد و ترموپلاستیک تجاری – اقتصادی خاص با گسترده ترین کاربرد است که در جهان سریعترین رشد و توسعه را داشته است. پلی پروپیل پلیمری با کاربردهای متعدد و گوناگون است مه در ساخت الیاف ،فیلمها ، لوازم خانگی تا ضربه گیرهای خودرو مورد استفاده قرار گرفته است.

مزایای پلی پروپیلن

· پلیمری سبک تر با دانسیته پایین.
· نقطه ذوب بالا.
· دماهای کاربرد نهایی در حدود F212 .
· مقاومت شیمیایی خوب در برابر هیدروکربنها، الکلها و معرفهای غیر اکسیدکننده.
· مقاومت خستگی خوب.

معایب و محدودیتهای پلی پروپیلن

· از طریق UV تخریب می شود.
· قابل اشتعال، ولیکن انواع تجاری آن در دسترس می باشد.
· به وسیله حلالهای کلردار شده و آروماتیک تحت حمله قرار می گیرد.
· به سختی پیوند می دهد.
· چندین فلز ، تخریب اکسایشی را سرعت می بخشند.

کاربردهای نوعی پلی پروپیلن

· بسته بندی: فیلمهای بسته بندی انعطاف پذیر ، فیلمهای بسته بندی که به طور دو محوری جهت داده شده اند.
· پارچه : تک رشته جهت داده شده و کشیده شده، نوارهای باریک ویژه منسوجات ، قالی بافی ، پارچه های طبی ایزوله شده و پوششهای پشتی فرش بافته شده.
· کاربردهای خودرویی : اجزای داخلی ، ضربه گیرها ،سیستمهای خروج هوا ، اجزای زیر کاپوت.
· مراقبتهای طبی و شخصی : محصملات بهداشتی ، کالاهای خانگی و سینیهای با کاربرد طبی ، صافیها یا آبکشها و ظروف تو خالی .
· کالاهای مصرفی : سرپوشها ، درپوشهای فوقانی ،اسپریها، بسته بندی صلب و نیمه صلب ، اسباب بازیها ، سخت افزار برقی ، بدنه لوازم خانگی و اجزای تشکیل دهنده آنها ، اسباب و اثاثیه گردش صحرایی و بیرون از شهر در هوای آزاد و چمدان سفر.

آثار مخرب پلاستیکها

کاربرد گسترده ی پلاستیک ها نه تنها به جهت خواص مکانیکی و گرمائی مطلوب آن هاست بلکه دلیل اصلی، پایداری و دوام آن ها می باشد. در سال ۱۹۹۳ تقاضای جهانی برای پلاستیک ها بیش از ۱۰۷ میلیون تن بوده که این رقم در سال ۲۰۰۰ به ۱۴۶ میلیون تن رسیده است. برای روشن تر شدن این مطلب می توان به سرعت رشد صنعت پلاستیک در پاکستان اشاره کرد که به طور میانگین ۱۵ درصد در سال است.
افزایش بی رویه ی تولید و عدم زیست تخریب پذیری بسپارهای تجاری به خصوص پلاستیک های مورد استفاده در بسته بندی (مانند بسته بندی مواد غذایی)، صنعت و کشاورزی، توجه عام را به مشکل انباشتگی عظیم آلودگی محیطی که ممکن است برای قرن ها باقی بماند، جلب نمود. زباله های پلاستیکی از طریق خاک کردن، سوزاندن در دمای زیاد و بازیافت دور ریخته می-شوند. به دلیل ماندگاری این زباله ها در محیط اطراف ما، امروزه گروه های بسیاری به مسئله ی تاثیر زباله های باقیمانده بر طبیعت – شامل تاثیرات مخرب آن ها بر روی حیات وحش و زیبایی شهرها و جنگل ها- توجه نشان می دهند. مواد پلاستیکی باقیمانده در طبیعت یک منبع مهم آلودگی زیست محیطی هستند که تهدیدی برای حیات به شمار می روند. به علاوه در اثر سوزاندن پلاستیک های پلی وینیل کلرید، آلاینده های آلی پایدارتولید می شوند که به فوران ها و دیوکسین ها معروف اند. محاسبه ی میزان زباله های پلاستیکی در کشوری مانند پاکستان آماری معادل ۳۲/۱ میلیون تن در سال را نشان می دهد که این میزان پلاستیک در زباله های جامد به راستی قابل توجه است. زباله های پلاستیکی در تمامی مراحل تولید و پس از مصرف به وجود می آیند و در واقع هر محصول پلاستیکی یک زباله محسوب می شود!

زیست تخریب پذیر یعنی چه

واژه زیست تخریب پذیر به معنی موادی است که به سادگی توسط فعالیت موجودات زنده به زیر واحد های سازنده خود تجزیه شده و بنابراین در محیط باقی نمی مانند.
استانداردهای متعددی برای تعیین زیست تخریب پذیری یک محصول وجود دارد که عمدتا به تجزیه ۶۰ تا ۹۰ درصداز محصول در مدت دو تا شش ماه محدود می گردد.
این استاندارد در کشورهای مختلف متفاوت است.

دلایل زیست تخریب پذیرنبودن پلاستیکهای معمولی

دلیل اصلی زیست تخریب پذیر نبودن پلاستیک های معمول ، طویل بودن طول مولکول پلیمر و پیوند قوی بین مونومرهای آن بوده که تجزیه آن را توسط موجودات تجزیه کننده با مشکل مواجه می کند.
سرعت های تجزیه مواد مختلف درطبیعت :
کاغذ————–۲-۴ هفته
برگ درخت……………………………………….۳-۱ ماه
پوست پرتقال ——————–۶ ماه
پاکت شیر ———————–۵ سال
کیسه پلاستیکی——————-۱۰ تا ۲۰ سال
ظروف پلاستیکی……………………………..۵۰ تا۸۰ سال
قوطی آلومینیومی……………………………۸۰ سال
قوطی حلبی………………………………… ۱۰۰ سال
بطری پلاستیکی نوشابه………………….. ۴۵۰ سال
بطری شیشه ای…………………………… ۵۰۰ سال
یونولیت…………………………………………هرگز

پلاستیکهای زیست تخریب پذیر

برخی از پلاستیک های مصنوعی مانند پلی استر پلی یورتان، پلی اتیلن با آمیزه ی نشاسته زیست تخریب پذیر می باشند. این قضیه موجب افزایش توجه به بسپارهای تخریب پذیر گردیده و سبب گسترش تحقیقات جهانی برای بهبود تخریب پذیری این محصولات و یا تولید محصولات جایگزین جدید شده است. این جایگزین ها باید قابلیت تخریب در حداقل یکی از سامانه های زیر را داشته باشند:
تخریب زیستی ، تخریب نوری ، فرسایش محیطی ، تخریب گرمای.
در دهه ی هشتاد میلادی دانشمندان شروع به تحقیق برروی طراحی پلاستیک هایی نمودند که در مقابل حمله های میکروبی آسیب پذیر باشند و در محیط های فعال میکروبی تجزیه گردند. این مواد به گونه ای طراحی شدند که تحت شرایط محیطی یا شهری و صنعتی تخریب پذیر باشند. به دلیل تشابه ویژگی های این پلاستیک ها با پلاستیک های متداول، مصرف پلاستیک های زیست تخریب پذیر (پلی استرها) به نام های پلی هیدروکسی آلکانوآت ، پلی لاکتید، پلی کاپرولاکتون، پلی استرهای آلیفاتیک، پلی ساکاریدها و هم بسپار یا آمیزه ی آن ها به طور موفقیت آمیزی در سال های اخیر رواج یافته است.
زیست پلاستیک ها (زیست بسپارها) که از رشد دادن ریزجاندار ها و یا گیاهانی که از نظر ‍ژنتیکی مهندسی شده اند، به دست می آیند احتمالا حداقل در برخی از زمینه ها می توانند جایگزین پلاستیک های مصرفی کنونی شوند. از قابلیت های کلیدی پلی هیدروکسی آلکانوآت خاصیت زیست تخریب پذیری، زیست سازگاری قابل توجه و قابل تولید بودن از منابع تجدیدپذیر است. علاقه ی جهانی نسبت به پلی هیدروکسی آلکانوآت ها زیاد است چراکه آن ها به عنوان جایگزین بسپارهای مصنوعی مانند پلی پروپیلن، پلی اتیلن به کار می روند و در موارد گوناگون برای بسته بندی، ابزار پزشکی، وسایل بهداشتی شخصی یک بار مصرف و کاربردهای مربوط به کشاورزی از آن ها استفاده می شود.

موارد استفاده ی پلاستیک های زیست تخریب پذیر‌:

پلی گلیکولیک اسید : رهایش کنترل شده دارو، چندسازه های کاشتنی در بدن.
پلی لاکتیک اسید : بسته بندی و پوشش دهی کاغذ، فیلم های کود گیاهی .
پلی کاپرو لاکتون : موارد مصرف طولانی مدت مانند سامانه های رهایش آهسته ی دارو .
پلی هیدروکسی بوتیرات : بطری، کیسه و نیز به عنوان داربست در مهندسی بافت
پلی هیدروکسی والرات : کاربردهای زیست پزشکی، پوشش فیلم و کاغذ.
پلی وینیل الکل : بسته بندی و کیسه های محلول در آب در کاربردهایی مانند ماده شوینده ی لباس شویی .
پلی وینیل استات : چسب ها، کیسه های پلاستیکی .

با این حال تولید پلاستیک ها با استفاده از منابع طبیعی مختلف، باعث سهولت تجزیه آنها توسط تجزیه کنندگان طبیعی می گردد. برای این منظور و با هدف داشتن صنعتی در خدمت توسعه پایدار و حفظ زیست بوم های طبیعی، تولید نسل جدیدی از مواد اولیه مورد نیاز صنعت بر اساس فرآیندهای طبیعی در دستور کار بسیاری از کشورهای پیشرفته قرار گرفته است.
به طور مثال دولت امریکا طی برنامه ای بنا دارد تا سال ۲۰۱۰، تولید مواد زیستی را با استفاده از کشاورزی و با بهره برداری از انرژی خورشید با درآمد تقریبی ۱۵ تا ۲۰ میلیارد دلار انجام دهد.
در این بین تولید پلیمرهای زیستی جایگاه خاصی دارند. تولید اینگونه پلیمرها توسط طیف وسیعی از موجودات زنده مثل گیاهان، جانوران و باکتری ها صورت می گیرد. چون این مواد اساس طبیعی دارند، بنابراین توسط سایر موجودات نیز مورد مصرف قرار می گیرند .
برای بهره برداری از این پلیمرها در صنعت دو موضوع باید مورد توجه قرار گیرد:
الف) دید محیط زیستی: این مواد باید سریعاً در محیط مورد تجزیه قرار گیرند، بافت خاک را بر هم نزنند و به راحتی با برنامه های مدیریت زباله و بازیافت مواد از محیط خارج شوند.
ب) دید صنعتی: این مواد باید خصوصیات مورد انتظار صنعت را از جمله دوام و کارایی را داشته باشند و از همه مهم تر، پس از برابری یا بهبود کیفیت نسبت به مواد معمول، قیمت تمام شده مناسبی داشته باشند.
در هر دو بخش، مخصوصاً بخش دوم، استفاده از مهندسی تولید مواد برای دستیابی به اهداف مورد انتظار ضروری است.

تولید پلیمرهای تجدید شونده با بهره برداری از کشاورزی

تولید پلیمرهای تجدید شونده با بهره برداری از کشاورزی ، یکی از روشهای تولید صنعتی پایدار می‌باشد. برای این منظور دو روش اصلی وجود دارد: نخست استخراج مستقیم پلیمرها از توده زیستی گیاه می‌باشد. پلیمرهایی که از این روش تولید می‌شوند عمدتا شامل سلولز ، نشاسته ، انواع پروتئینها ، فیبرها و چربیهای گیاهی می‌باشند که به عنوان شالوده مواد پلیمری و محصولات طبیعی کاربرد دارند.
دسته دیگر موادی هستند که پس از انجام فرآیندهایی مانند تخمیر و هیدرولیز می‌توانند به عنوان مونومر پلیمرهای مورد نیاز صنعت استفاده شوند. مونومرهای زیستی همچنین می‌توانند توسط موجودات زنده نیز به پلیمر تبدیل شوند که مثال بارز آن پلی هیدروکسی آلکانوات‌ها می‌باشند. باکتریها از جمله موجوداتی هستند که این دسته از مواد را به صورت گرانولهایی در پیکره سلولی خود تولید می‌کنند. این باکتری به سهولت در محیط کشت رشد داده شده و محصول آن برداشت می‌شود.
رهیافت دیگر جداسازی ژنهای درگیر در این فرآیند و انتقال آن به گیاهان می‌باشد که پروژه‌هایی در این زمینه از جمله انتقال ژنهای باکتریایی تولید پلی هیدروکسی آلکانوآت به ذرت انجام شده است. نکته‌ای که نباید از نظر دور داشت این است که علی‌رغم قیمت بالاتر تولید پلاستیکهای زیست تخریب پذیر ، چه بسا قیمت واقعی آنها بسیار کمتر از پلاستیکهای سنتی باشد؛ چرا که بهای تخریب محیط زیست و هزینه بازیافت پس از تولید هیچ گاه مورد محاسبه قرار نمی‌گیرد

تولید پلاستیکهای زیست تخریب پذیر پلی هیدروکسی آلکانوآت

تقریبا تمامی پلاستیک‌های معمول در بازار از محصولات پتروشیمی که غیر قابل برگشت به محیط می‌باشند، بدست می‌آیند. راه‌حل جایگزین برای این منظور ، بهره‌برداری از باکتریهای خاکزی مانند Ralstonia eutrophus می‌باشد که تا ۸۰ درصد از توده زیستی خود قادر به انباشتن پلیمرهای غیر سمی و تجزیه‌پذیر پلی هیدروکسی آلکانوات هستند. پلی هیدروکسی آلکانوآت ها عموما از زیرواحد بتاهیدروکسی آلکانوات و به واسطه مسیری ساده با ۳ آنزیم از استیل-کوآنزیم A ساخته شده و معروف‌ترین آنها پلی هیدروکسی بوتیرات می‌باشد.

در خلال دهه ۸۰ میلادی شرکت انگلیسی ICI فرآیند تخمیری را طراحی و اجرا کرد که از آن طریق پلی هیدروکسی بوتیرات و سایر پلی هیدروکسی آلکانوات ها را با استفاده از کشت E.coli تراریخته که ژن‌های تولید پلی هیدروکسی آلکانوات را از باکتری‌های تولید کننده این پلیمرهای دریافت کرده بود، تولید می‌کرد. متاسفانه هزینه تولید این پلاستیک‌های زیست تخریب پذیر ، تقریبا ۱۰ برابر هزینه تولید پلاستی

منبع : mehresheshom

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *